بیان المراد؛ شرح فارسی بر اصول الفقه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٩٣٤ - امر سوم خصائص وجوب غيرى
اشكال نمودهاند همچون وجوب غسل قبل از طلوع فجر براى ادراك روزه با حال طهارت.
پس عدم تحصيل غسل قبل از فجر موجب تفويت واجب (روزه) در ظرف خودش مىباشد و بخاطر همين آنرا مقدّمه مفوّته مىخوانند چه آنكه ترك غسل پيش از طلوع فجر مفوّت واجب يعنى روزه در ظرف خودش مىباشد از اينرو ارباب فنّ قبل از طلوع فجر غسل را واجب دانستهاند با اينكه پيش از وقت و قبل از طلوع صبح روزه واجب نيست و همين معنا سبب اين اشكال شده كه چطور براى مقدمه مىتوان قبل از وجوب واجب وجوب را فعلى فرض كرد.
و عنقريب در بحث مقدّمات مفوّته انشاء اللّه حلّ اين اشكال خواهد آمد.
بيان مراد
قوله: و لا يقتضى فى نفسه الخ: ضمير فاعلى در « لا يقتضى» به وجوب غيرى راجع است.
قوله: اذ لا يتحقّق فيه قصد الامتثال: ضمير در « فيه » به وجوب غيرى عود مىكند.
قوله: انّه لا اطاعة استقلاليّة له: ضمير در « انّه » بمعناى « شأن » بوده و در « له » به وجوب غيرى برمىگردد.
قوله: بالامتثال به: ضمير در « به » به وجوب غيرى برمىگردد.
قوله: و فعليّة و قوّة: عطف تفسير براى « اطلاقا و اشتراطا» مىباشد.
قوله: و معنى ذلك: يعنى و معناى تابع بودن وجوب غيرى نسبت بوجوب نفسى.
قوله: انّه كلّ ما هو شرط فى وجوب ذى المقدّمه: ضمير در « انّه » بمعناى « شأن » مىباشد.
قوله: كما انّه كلّما تحقّق وجوب ذى المقدّمة الخ: ضمير در « انّه » بمعناى « شأن » مىباشد.
قوله: تحقّق معه وجوب المقدّمة: ضمير در « معه » به وجوب ذى المقدّمه راجع