بیان المراد؛ شرح فارسی بر اصول الفقه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٠٨٩ - مناقشه صاحب كفايه در تحرير نزاع و اختلاف
هذا البحث ليس ممّا يذكر في موضع آخر.
ترجمه:
مناقشه صاحب كفايه در تحرير نزاع و اختلاف
مرحوم مصنّف مىفرمايند:
پس از آنكه نزاع در اينمسئله را تحرير و بيان نموديم روشن شد كه رأى قائلين بجواز اجتماع مبتنى بر يكى از دو رأى مىباشد:
١- متعلّق احكام نفس عنوانات بوده نه معنونات.
٢- تعدّد عنوان مستلزم تعدّد معنون مىباشد.
بنابراين مسئله تعدّد معنون بواسطه تعدّد عنوان و عدم تعدّدش حيثيّت تعليلى در مسئله ما بوده و بنابر احد الاحتمالين از مبادى تصديقيّه اينمسئله محسوب مىگردد نه آنكه نفس محلّ اختلاف و مورد نزاع را تشكيل دهد زيرا بحث در اينمسئله صرفا از نفس جواز و عدم جواز اجتماع مىباشد چنانچه تمام كسانيكه از قديم الايّام اطراف اينمسئله بحث كردهاند بهمين عبارت تعبير نمودهاند.
و از اينجا ظاهر مىشود كه آنچه صاحب كفايه افاده فرموده و محلّ بحث و نزاع را به بحث از اينكه آيا تعدّد عنوان مستدعى تعدّد معنون بوده يا چنين نمىباشد ارجاع داده مورد مناقشه و ايراد است.
و بعبارت ديگر:
مرحوم صاحب كفايه فرمودهاند:
اگرچه نزاع در اينمسئله را حضرات در جواز اجتماع و امتناع آن قرار دادهاند ولى در واقع مآل و مرجع اين اختلاف بآن است كه آيا تعدّد عنوان مستدعى تعدّد معنون است يا چنين استدعائى ندارد زيرا آنانكه بجواز قائلند معتقدند كه تعدّد عنوان مستلزم تعدّد معنون است و كسانيكه بامتناع متمايلند رأيشان آنستكه تعدّد عنوان مستدعى تعدّد معنون نيست پس در واقع اختلاف و نزاع در استدعاء و عدم استدعاء مزبور مىباشد.
مصنّف (ره) مىفرمايند: