إيضاح الكفاية - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢٩٣ - ايراد مصنف بر كلام شيخ اعظم

هست، مصداق حقيقى طلب و به تعبير ديگر مصداق خارجى طلب مى‌باشد و خارجيّت هر شى‌ء، متناسب با خود آن شى‌ء هست و بديهى است كه لزومى ندارد انسان، تمام واقعيّات را بالعين مشاهده كند.

٢- مصداق ذهنى طلب: همان «تصوّر الارادة» مى‌باشد فرضا شما كه اكنون مشغول نظر به اين مطالب هستيد، هنگامى كه كلمه طلب را مشاهده مى‌كنيد- يا مى‌شنويد- آن را در ذهن خود، تصوّر مى‌نمائيد بنابراين مصداق ذهنى طلب، همان تصوّراتى است كه من و شما راجع به مفهوم طلب داريم.

٣- مصداق انشائى طلب: اين است كه انسان مفهومى را در نظر مى‌گيرد و اراده مى‌كند آن مفهوم به وسيله لفظى، تحقّق پيدا كند و غالبا در باب عقود و ايقاعات متصوّر است.

مثال: در مورد نكاح، انسان به وسيله «انكحت» و «قبلت»، علقه زوجيّت را كه يك امر اعتبارى هست، ايجاد مى‌كند، در محلّ بحث هم مولا اراده مى‌كند به وسيله هيئت افعل، مفهوم طلب، انشا شود.

كأنّ مصنّف در پاسخ شيخ اعظم، چنين مى‌فرمايند: شما كه معتقد هستيد هيئت براى قسم اوّل، يعنى طلب حقيقى و افراد واقعى طلب- ... فرد الطّلب الحقيقى و الّذى يكون بالحمل الشّائع‌ طلبا ...- وضع شده، اگر اين مطلب، صحيح باشد، بفرمائيد كه منشأ