إيضاح الكفاية - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢٦٥ - وجوب اتيان مقدمات، قبل از وقت
قلت: لا محيص عنه، إلا إذا أخذ في الواجب من قبل سائر المقدّمات قدرة خاصّة، و هي القدرة عليه بعد مجيء زمانه، لا القدرة عليه في زمانه من زمان وجوبه، فتدبّر جدّا(١).
بايد تمام مقدّمات حج واجب باشد منتها به نحو واجب موسّع.
قوله: «و ليس كذلك بحيث يجب عليه المبادرة لو فرض عدم تمكنه منها لو لم يبادر.»
(١)- جواب: مانعى ندارد، وقتى وجوب ذى المقدّمه، «فعليّت» داشت، مىگوئيم تمام مقدّماتش واجب است منتها مقدّماتى كه بعد از فرا رسيدن زمان واجب، امكان تهيّهاش نيست به نحو واجب مضيّق است و بايد قبلا فراهم شود امّا مقدّماتى را كه در زمان واجب و موسم حج مىتوان تهيّه كرد، وجوبش موسّع است و هيچگونه تالى فاسدى ندارد مگر اينكه:
اگر مولا در سائر مقدّمات، يك نحو، قدرت خاصّى را در واجب، مدخليّت داده و گفته فلان واجب را بايد انجام دهيد و شرط انجامش اين است كه بعد از فرا رسيدن زمان واجب، قدرت بر انجام مقدّمات داشته باشيد- «لا القدرة عليه فى زمانه من زمان وجوبه» در اين صورت: اگر براى عبد، قبل از زمان واجب، امكان تهيّه سائر مقدّمات هست امّا بعد از زمان، مقدور نيست، چنان قدرتى اثبات تكليف نمىكند بلكه آن قدرتى بر عبد، انجام واجب را تحميل مىكند كه قدرت بر اتيان واجب و مقدّمات آن بعد از زمان واجب باشد.
نتيجه: اگر مولا چنان بيانى داشته باشد ديگر مفهومى ندارد كه سائر مقدّمات، وجوب فعلى داشته باشد و اگر چنان بيانى از مولا صادر نشده و صرف قدرت بر واجب را