إيضاح الكفاية - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢٦١ - وجوب اتيان مقدمات، قبل از وقت
فانقدح بذلك: أنّه لا ينحصر التّفصي عن هذه العويصة بالتعلّق بالتّعليق، أو بما يرجع إليه، من جعل الشّرط من قيود المادّة في المشروط(١).
هست- درعينحال، عقل، حكم به لزوم تهيّه مقدّمات آن مىكند زيرا اگر انسان صبر كند در موسم حج، قدرت ندارد واجب را درك كند لذا اكنون بايد مقدّمات آن را فراهم نمايد.
قوله: «كالاتيان بسائر المقدّمات فى زمان الواجب قبل اتيانه». مانند لزوم عقلى در باب طهارت- نسبت به نماز.
اگر طهارت، وجوب شرعى نداشت چه كسى انسان را وادار به تحصيل طهارت مىكرد؟
همان عقلى كه بعد از زوال شمس و بعد از ظهر، انسان را وادار به تحصيل طهارت مىكند، همان عقل حكم مىكند: اكنون كه وجوب حج، فعليّت پيدا كرده بايد مقدّماتش را تحصيل كنيد.
(١)- از بيانات اخير براى شما واضح شد كه براى اثبات وجوب مقدّمه، سه راه، وجود دارد:
الف: از طريق تصوير واجب معلّق فصولى كه زمان را قيد حج و واجب مىدانستند و لكن وجوب، فعلى بود.
ب: از طريق واجب مشروط شيخ اعظم- كه شرط را قيد مادّه مىدانستند نه هيئت- كه آنهم در حقيقت، واجب معلّق فصولى هست.
ج: راهى هم ما بيان كرديم كه: زمان حج، ارتباطى به حج- واجب- نداشته بلكه مانند استطاعت در وجوب حج، مدخليّت داشته باشد منتها فرق بين استطاعت و زمان، اين