إيضاح الكفاية - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٩٣ - بنا بر مختار مصنف، كيفيت امتثال چگونه است؟
و أمّا على المختار من دلالته على طلب الطّبيعة من دون دلالة على المرّة و لا على التّكرار، فلا يخلو الحال: إمّا أن لا يكون هناك إطلاق الصّيغة في مقام البيان، بل في مقام الإهمال أو الإجمال، فالمرجع هو الأصل(١).
نيامده بايد در حال امتثال و اتيان مأمور به بود.
خلاصه: بايد ديد كه منظور قائلين به تكرار چيست و به همان اكتفا نمود.
بنا بر مختار مصنّف، كيفيّت امتثال چگونه است؟
(١)- تذكّر: مصنّف رحمه اللّه فرمودند: صيغه امر نه دلالت بر مرّه مىكند و نه دالّ بر تكرار است- لا بمادّتها و لا بهيئتها- بلكه مفاد صيغه، عبارت از طلب ماهيّت است، حال بايد ببينيم بنا بر مختار ايشان، كيفيّت امتثال، چگونه است و آيا مىتوان بيش از يك امتثال نمود يا نه؟
بيان ذلك: مسئله، داراى دو فرض است: ١- گاهى صيغه افعل كه در مقام امر، واقع شده فاقد اطلاق است يعنى مولا در صدد بيان تمام مراد خود نبوده بلكه در مقام اهمال و اجمالگوئى بوده و مقدّمات حكمت هم تمام نيست، در اين صورت براى جواز امتثال ثانى نمىتوان به اطلاق لفظى تمسّك كرد بلكه مىتوان بهوسيله اصل عملى وظيفه خود