آماده ساختن آن براى سوارى است، و سپس به هر كار سهل و آسانى اطلاق شده است. «١»
***
در آيات بعد، به نقطه مقابل اين گروه پرداخته، مى‌فرمايد: «اما كسى كه بخل‌ورزد و از اين طريق بى نيازى طلبد» ... «وَ أَمَّا مَنْ بَخِلَ وَ اسْتَغْنى‌».
***
«و پاداش نيك الهى را تكذيب كند» ... «وَ كَذَّبَ بِالْحُسْنى‌».
***
«ما به زودى او را در مسير دشوارى قرار مى‌دهيم» «فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرى‌».
«بُخْل» در اينجا نقطه مقابل «اعطاء» است كه در گروه اول (گروه سخاوتمندان سعادتمند) بيان شد، وَ اسْتَغْنى‌: «بى نيازى بطلبد». يا بهانه‌اى است براى بخل‌ورزيدن، و وسيله‌اى است براى ثروت اندوختن.
يا اشاره به اين است كه: او خود را از پاداش‌هاى الهى بى نياز مى‌شمرد، بر عكس گروه اول كه چشمشان دائماً به لطف خدا است.
و يا خود را از اطاعت پروردگار مستغنى مى‌بيند و دائماً آلوده گناه است.
از ميان اين تفسيرهاى سه‌گانه، تفسير اول مناسب‌تر به نظر مى‌رسد، هر چند جمع ميان هر سه تفسير نيز ممكن است.
منظور از تكذيب «حُسنى‌»، همان انكار پاداش‌هاى قيامت است، و يا انكار دين، آئين و روش نيكوى پيغمبران.
تعبير «فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرى‌» كه در واقع دو تعبير ظاهراً متضاد است (ما راه آنها را به سوى مشكلات آسان مى‌سازيم) نقطه مقابل «فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرى‌» است.