محتواى سوره كافرون
اين سوره در «مكّه» نازل شده، و لحن و محتواى آن گواه روشنى بر اين معنى است، همچنين شان نزولى كه به خواست خدا بعداً به آن اشاره مى‌شود، دليل ديگرى بر اين مدعا است، و اين كه بعضى احتمال داده‌اند «مدنى» باشد، بسيار بعيد به نظر مى‌رسد.
لحن سوره، نشان مى‌دهد اين سوره در زمانى نازل شده كه مسلمانان در اقليت بودند و كفار در اكثريت، و پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله از ناحيه آنها سخت در فشار بود، اصرار داشتند او را به سازش با شرك بكشانند، پيامبر صلى الله عليه و آله دست رد بر سينه همه آنها مى‌زند، و آنها را به كلى مأيوس مى‌كند، بدون آن كه بخواهد با آنها درگير شود.
اين سرمشقى است براى همه مسلمانان كه در هيچ شرائطى، در اساس دين و اسلام، با دشمنان سازش نكنند، و هر وقت چنين تمنائى از ناحيه آنها پيشنهاد شود، آنها را كاملًا مأيوس كنند، مخصوصاً در اين سوره دو بار اين معنى تأكيد شده كه: «من معبودهاى شما را نمى‌پرستم» و اين تأكيد براى مأيوس ساختن آنها است، همچنين دو بار تأكيد شده: «شما هرگز معبود من، خداى يگانه را نمى‌پرستيد» و اين دليلى است بر لجاجت آنها، و سرانجامش اين است كه: «من و آئين توحيديم، و شما و آئين پوسيده شرك آلودتان»!
***