به سوى هر گونه اطاعت و تقوا و اعمال صالح است.
بعضى از مفسران، با ضميمه كردن اين آيه، به آيه ٢٨ سوره «فاطر»: إِنَّما يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبادِهِ الْعُلَماءُ: «تنها دانشمندان از خدا مى‌ترسند»، چنين نتيجه گرفته‌اند: بهشت در واقع حق مسلّم دانشمندان و آگاهان است.
البته، با توجه به اين كه: خشيت مراتب و مراحلى دارد و علم و دانش و آگاهى نيز داراى سلسله مراتب است، مفهوم اين سخن روشن مى‌شود.
ضمناً، بعضى عقيده دارند: مقام «خشيت» مقامى برتر از مقام «خوف» است؛ زيرا «خوف» به هر گونه ترس گفته مى‌شود، ولى «خشيت» ترسى است توأم با تعظيم و احترام!.
***
نكته‌ها:
١- على عليه السلام و شيعيانش خير البريّه‌اند
در روايات فراوانى كه از طرق اهل سنت و منابع معروف آنها، و همچنين در منابع معروف شيعه نقل شده، آيه أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ: «آنها بهترين مخلوقات خدا هستند» به على عليه السلام و پيروان او تفسير شده است.
«حاكم حسكانى نيشابورى» از دانشمندان معروف اهل سنت در قرن پنجم هجرى، اين روايات را در كتاب معروفش «شواهد التنزيل» با اسناد مختلف نقل مى‌كند، تعداد آن بيش از بيست روايت است، كه به عنوان نمونه چند روايت را از نظر مى‌گذارنيم:
١- «ابن عباس» مى‌گويد: هنگامى كه آيه «إِنَّ الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ» نازل شد، پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله به على عليه السلام فرمود:
هُوَ أَنْتَ وَ شِيعَتُكَ تَأْتِي أَنْتَ وَ شِيعَتُكَ يَوْمَ الْقِيامَةِ راضِيْنَ مَرْضِيِّينَ، وَ يَأْتِي