تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٦
ديگر، بحث در بركات و آثار آن است، كه به طور خلاصه مىتوان چنين گفت:
١- زندگى بشر و تمام موجودات زنده ديگر در درجه اول، نياز به حرارت و نور دارد، و اين دو امر حياتى به وسيله اين كره عظيم آتشين به طور كاملًا متعادلى تأمين مىشود.
٢- تمام مواد غذائى به وسيله نور آفتاب تأمين مىشود، حتى موجوداتى كه در اعماق درياها زندگى مىكنند، از گياهانى استفاده مىكنند كه در سطح اقيانوسها در پرتو نور آفتاب، و در لابلاى امواج آب، پرورش مىيابند و تهنشين مىگردند، و يا اگر موجودات زنده از يكديگر تغذيه مىكنند، باز غذاى گروهى از آنان از گياهان و نباتات است كه بدون نور خورشيد پرورش نمىيابند.
٣- تمام رنگها، زيبائىها، و جلوههائى كه در جهان طبيعت مىبينيم، به نوعى با تابش آفتاب ارتباط دارد، و اين معنى در علوم مختلف، مخصوصاً «فيزيك» ثابت شده است.
٤- بارانهاى حياتبخش از ابرها فرو مىريزند، و ابرها همان بخارهائى هستند كه از تابش خورشيد بر صفحه اقيانوسها به وجود مىآيند، بنابراين، تمام منابع آب كه از باران تغذيه مىشوند، اعم از نهرها، چشمهها، قناتها و چاههاى عميق از بركات نور آفتاب است.
٥- بادها كه وظيفه تعديل هوا و جابه جا كردن ابرها، و تلقيح نباتات، و منتقل ساختن گرما و سرما از مناطق گرم به سرد، و از مناطق سرد به گرم، را بر عهده دارند، بر اثر تابش نور آفتاب و تغيير درجه حرارت مناطق مختلف روى زمين به وجود مىآيند، و به اين ترتيب، آنها نيز از آفتاب مايه مىگيرند.
٦- مواد و منابع انرژىزا، اعم از آبشارها، سدهاى عظيمى كه در مناطق كوهستانى ايجاد مىكنند، منابع نفت، و معادن زغال سنگ، همه آنها به نوعى با