در اين كه: منظور از «كوثر» در اينجا چيست؟ در روايتى آمده است: «وقتى اين سوره نازل شد، پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله بر فراز منبر رفت و اين سوره را تلاوت فرمود، اصحاب عرض كردند: اين چيست كه خداوند به تو عطا فرموده؟
گفت: نهرى است در بهشت، سفيدتر از شير، و صافتر از قدح (بلور) در دو طرف آن قبه‌هائى از درّ و ياقوت است» .... «١»
در حديث ديگرى، از امام صادق عليه السلام مى‌خوانيم: «كوثر نهرى است در بهشت كه خداوند آن را به پيغمبرش در عوض فرزندش (عبداللَّه كه در حيات او از دنيا رفت) به او عطا فرمود».
بعضى نيز گفته‌اند: منظور همان «حوض كوثر» است كه تعلق به پيامبر صلى الله عليه و آله دارد و مؤمنان به هنگام ورود در بهشت، از آن سيراب مى‌شوند. ٢
بعضى آن را به «نبوت» تفسير كرده.
بعضى ديگر به قرآن.
بعضى به كثرت اصحاب و ياران.
بعضى به كثرت فرزندان و ذريه، كه همه آنها از نسل دخترش فاطمه زهراء عليها السلام به وجود آمدند، و آن قدر فزونى يافتند، كه از شماره بيرونند، و تا دامنه قيامت يادآور وجود پيغمبر اكرمند.
بعضى نيز آن را به «شفاعت» تفسير كرده و حديثى از امام صادق عليه السلام در اين زمينه نقل نموده‌اند. ٣
تا آنجا كه «فخر رازى» پانزده قول در تفسير «كوثر» ذكر كرده است، ولى ظاهر اين است: غالب اينها بيان مصداق‌هاى روشنى از اين مفهوم وسيع و گسترده است، زيرا چنان كه گفتيم، «كوثر» به معنى «خير كثير و نعمت فراوان»