٧- پس هنگامى كه از كار مهمى فارغ مى‌شوى به مهم ديگرى پرداز.
٨- و به سوى پروردگارت توجه كن!
تفسير:
ما تو را مشمول انواع نعمت‌ها ساختيم
لحن آيات، آميخته با لطف و محبت فوق العاده پروردگار و تسلى و دلدارى پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله است.
در نخستين آيه، به مهمترين موهبت الهى اشاره كرده، مى‌فرمايد: «آيا ما سينه تو را گشاده نساختيم؟» «أَ لَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ».
«نَشْرَح» از ماده «شرح» در اصل، به گفته «راغب» در «مفردات»، به معنى گسترش دادن قطعات گوشت و توليد ورقه‌هاى نازك‌تر است، سپس مى‌افزايد:
منظور از شرح صدر، گسترش آن به وسيله نور الهى و سكينه و آرامش خداداد مى‌باشد و بعد مى‌گويد: شرح دادن مشكلات كلام و سخن، به معنى گسترش آن و توضيح معانى مخفى است.
به هر حال، شك نيست كه: منظور از «شرح صدر» در اينجا، معنى كنائى آن است و آن توسعه دادن به روح و فكر پيامبر صلى الله عليه و آله است و اين توسعه مى‌تواند مفهوم وسيعى داشته باشد، كه هم وسعت علمى پيامبر را از طريق وحى و رسالت شامل گردد و هم بسط و گسترش تحمل و استقامت او در برابر لجاجت‌ها و كارشكنى‌هاى دشمنان و مخالفان.
لذا، هنگامى كه «موسى بن عمران» مأموريت دعوت «فرعون» طغيانگر را پيدا مى‌كند: «اذْهَبْ إِلى‌ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغى‌» بلافاصله عرض مى‌كند: رَبِّ اشْرَحْ لي‌ صَدْري* وَ يَسِّرْ لي‌ أَمْري: «خداوندا! سينه‌ام را گشاده ساز و كار را بر من