محتواى سوره بلد
اين سوره در عين كوتاهى، حقايق بزرگى را در بردارد.
١- در قسمت اول اين سوره، بعد از ذكر سوگندهاى پرمعنائى، اشاره به اين حقيقت شده كه: زندگى انسان در عالم دنيا همواره توأم با مشكلات و رنج است، تا از يكسو، خود را براى رفتن به جنگ مشكلات آماده سازد.
و از سوى ديگر، انتظار آرامش و آسودگى مطلق را در اين جهان از سر بيرون كند، آرامش مطلق تنها در زندگى آخرت امكان‌پذير است و بس.
٢- در بخش ديگرى از اين سوره، قسمتى از مهمترين نعمت‌هاى الهى را بر انسان مى‌شمرد، و سپس به ناسپاسى او در مقابل اين نعمت‌ها اشاره مى‌كند.
٣- در آخرين بخش اين سوره، مردم را به دو گروه: «اصحاب الميمنة» و «اصحاب المشئمة» تقسيم كرده، و گوشه‌اى از صفات اعمال گروه اول (مؤمنان صالح) و سپس سرنوشت آنها را بيان مى‌كند، و بعد، به نقطه مقابل آنها يعنى كافران و مجرمان و سرنوشت آنها مى‌پردازد.
تعبير آيات سوره، بسيار قاطع و كوبنده، جمله‌بندى‌ها، كوتاه و پرطنين، و الفاظ، بسيار مؤثر و گويا است، و شكل آيات و محتوا نشان مى‌دهد: اين سوره از سوره‌هاى «مكّى» است.
***