بزرگترين مواهب خواهى بود.
بدون شك، پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله به عنوان خاتم انبياء و رهبر عالم بشريت، خشنوديش تنها در نجات خويش نيست، بلكه آن زمان راضى و خشنود مى‌شود كه، شفاعتش درباره امتش نيز پذيرفته شود، به همين دليل، در روايات آمده است: اين آيه، اميد بخش‌ترين آيات قرآن مجيد و دليل بر پذيرش شفاعت آن حضرت است.
در حديثى از امام باقر عليه السلام از پدرش زين العابدين عليه السلام از عمويش «محمّد بن حنفيه» از پدرش اميرمؤمنان عليه السلام مى‌خوانيم: رسول اللَّه فرمود: روز قيامت من در موقف شفاعت مى‌ايستم، و آن قدر گنهكاران را شفاعت كنم، كه خداوند گويد:
أَ رَضِيْتَ يا مُحَمَّدُ؟!: «اى محمّد آيا راضى شدى»؟!
من مى‌گويم: رَضِيْتُ، رَضِيْتُ: «راضى شدم، راضى شدم»!
آن گاه، اميرمؤمنان عليه السلام رو به جمعى از اهل «كوفه» كرده، افزود: شما معتقديد: اميد بخش‌ترين آيات قرآن آيه: قُلْ يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى‌ أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّه: «اى كسانى كه نسبت به خود زياده‌روى كرده‌ايد از رحمت خدا نوميد نشويد» است.
گفتند: آرى، ما چنين مى‌گوئيم!
فرمود: «ولى ما اهل بيت مى‌گوئيم: اميدبخش‌ترين آيات قرآن، آيه «وَ لَسَوْفَ يُعْطيكَ رَبُّكَ فَتَرْضى‌» است». «١»
ناگفته پيدا است: شفاعت پيامبر صلى الله عليه و آله شرائطى دارد، نه او از هر كس شفاعت