محتواى سوره ماعون
اين سوره به عقيده بسيارى از مفسران، از سوره‌هاى «مكّى» است، و لحن آيات آن كه در مقاطع كوتاه و كوبنده، از قيامت و اعمال منكران آن سخن مى‌گويد، گوياى همين مطلب است.
روى هم رفته، در اين سوره صفات و اعمال منكران قيامت در پنج مرحله بيان شده، كه آنها به خاطر تكذيب اين روز بزرگ چگونه از «انفاق» در راه خدا، كمك به «يتيمان» و «مسكينان» سر باز مى‌زنند، و چگونه در مورد «نماز» مسامحه‌كار و رياكارند، و از كمك به «نيازمندان» روى گردانند؟
در شأن نزول اين سوره، بعضى گفته‌اند: درباره «ابوسفيان» نازل شده، كه هر روز دو شتر بزرگ نحر مى‌كرد، و خود، اطرافيان و يارانش از آن استفاده مى‌نمودند، اما روزى يتيمى آمد و تقاضاى چيزى كرد، او با عصايش بر او زد و او را دور كرد. بعضى ديگر گفته‌اند: آيه درباره «وليد بن مغيره» يا «عاص بن وائل» نازل شده است.
***
فضيلت تلاوت اين سوره
در فضيلت تلاوت اين سوره، در حديثى از امام باقر عليه السلام آمده است: مَنْ قَرَأَ أَ رَأَيْتَ الَّذِي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ فِي فَرائِضِهِ وَ نَوافِلِهِ قَبِلَ اللَّهُ صَلاتَهُ وَ صِيامَهُ، وَ لَمْ يُحاسِبْهُ بِما كانَ مِنْهُ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا: «هر كس اين سوره را در نمازهاى فريضه و نافله‌اش بخواند، خداوند نماز و روزه او را قبول مى‌كند، و او را در برابر كارهائى كه در زندگى دنيا از او سرزده است، مورد محاسبه قرار نمى‌دهد». «١»