روايتى فرمود رَجَعَ فَقِيْهاً: «او فقيه شد و بازگشت»!) دليل آن هم روشن است؛ زيرا كسى كه مى‌داند اعمال ما حتى به اندازه يك «ذرّه» يا يك دانه «خردل» مورد محاسبه قرار مى‌گيرد، امروز به حساب خود مشغول مى‌شود، و اين بزرگ‌ترين اثر تربيتى روى او دارد. «١»
با اين حال، در روايت ديگرى از «ابو سعيد خدرى» آمده است: وقتى آيه «فَمَنْ يَعْمَلْ ...» نازل شد، عرض كردم: اى رسول خدا آيا من همه اعمالم را مى‌بينم؟
فرمود: آرى.
گفتم: آن كارهاى بزرگ را؟
فرمود: بله.
گفتم: كارهاى كوچك كوچك را؟
فرمود: بله.
عرض كردم: «اى واى بر من! مادرم بنشيند و براى من عزادارى كند»!.
فرمود: «بشارت باد بر تو اى ابو سعيد! چرا كه «حسنات» به ده برابر حساب مى‌شود، تا هفتصد برابر، و خدا براى هر كس بخواهد آن را هم مضاعف مى‌كند.
و اما هر گناه به اندازه يك گناه مجازات دارد، يا خداوند عفو مى‌كند.
و بدان! احدى با عملش نجات نخواهد يافت! (جز اين كه كرم خدا شامل او گردد).
عرض كردم: حتى تو هم اى رسول خدا؟!
فرمود: حتى من، مگر اين كه خداوند مرا مشمول رحمتش سازد»!. «٢»