تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣١
بچه گوسفندى از ميان گله تو فرار كرد، به دنبال آن رفتى، آن را گرفتى، و به او گفتى: حيوان! چرا خود را خسته نمودى؟ سپس بر دوش گرفتى و به گله گوسفندان باز گرداندى، به اين دليل من تو را سرپرست خلق كردم (اين تحمل و حوصله عجيب تو در مقابل يك حيوان، دليل بر قدرت عظيم روحى تو است و لذا شايسته آن مقام بزرگى).
***
٢- نوازش يتيمان
وجود كودكان يتيم، كه پدر خود را در طفوليت از دست دادهاند، در هر اجتماعى اجتنابناپذير است، اين كودكان از جهات مختلفى بايد مورد حمايت قرار گيرند.
از نظر عاطفى، داراى كمبودهائى هستند، كه اگر خلاء وجود آنها از اين نظر پر نشود كودكانى ناسالم، و در بسيارى از مواقع سنگدل، جانى و خطرناك بار مىآيند.
به علاوه، عواطف انسانى ايجاب مىكند: آنها همچون ساير فرزندان جامعه مورد حمايت و توجه عموم باشند، و از همه اينها گذشته، مردم از آينده كودكان خود كه ممكن است در چنين شرائطى قرار گيرند، مطمئن شوند.
«يتيمان» در بسيارى از موارد، داراى اموالى هستند كه بايد با دقت و امانت براى آينده آنها حفظ شود، و در بسيارى از موارد، فاقد امكانات مالى هستند، كه بايد از اين نظر نيز مورد توجه قرار گيرند، بايد ديگران همچون پدران و مادرانى دلسوز، رنج يتيمى را از روح آنها بيرون كنند، و گرد و غبار تنهائى را از چهره آنها بزدايند.
لذا، در آيات قرآن مجيد و روايات اسلامى، بسيار روى اين مسأله تكيه شده