هذا ما حَمَلَهُ الإِبِلُ مِنَ الْحِجازِ!: «اين بارى است كه شتران از حجاز آورده‌اند» «١» (اشاره به اين كه سخن تو نيست و گفتار امام صادق عليه السلام است).
بعضى ديگر گفته‌اند: اين تكرار، به خاطر اين است كه، يكى ناظر به حال مى‌باشد و ديگرى ناظر به آينده، يعنى، نه در حال و نه در آينده، هرگز معبود شما را پرستش نمى‌كنم!
ولى ظاهراً شاهدى براى اين تفسير وجود ندارد.
تفسير سومى نيز براى اين تكرار گفته‌اند: «اولى» اختلاف در معبودها را بيان مى‌كند، و «دومى» اختلاف در عبادت را، يعنى نه هرگز معبودهاى شما را مى‌پرستم، و نه چگونگى عبادت من همچون شما است؛ زيرا عبادت من خالصانه و خالى از هر گونه شرك است.
به علاوه، عبادت شما از بت‌ها، از روى تقليد كوركورانه نياكان است و عبادت من نسبت به خدا، از روى تحقيق و شكر است. «٢»
ولى، ظاهر اين است: اين تكرار براى تأكيد است، همان گونه كه در بالا توضيح داده‌ايم و در حديث امام صادق عليه السلام نيز به آن اشاره شده بود.
تفسير چهارمى نيز در اينجا وجود دارد و آن اين كه: در آيه دوم مى‌فرمايد:
«آنچه را كه شما اكنون مى‌پرستيد من پرستش نمى‌كنم» و در آيه چهارم مى‌فرمايد: «من در گذشته نيز معبودهاى شما را نمى‌پرستيدم تا چه رسد به