بعضى نيز گفته‌اند: منظور «شريعت حُسْنى‌» يعنى ايمان به «آئين اسلام» است، كه بهترين آئين‌هاست.
و بعضى آن را به كلمه «لا اله الا اللَّه» يا «شهادتين» تفسير كرده‌اند.
اما با توجه به سياق آيات و شأن نزول، و ذكر «حُسْنى‌» به معنى پاداش نيك، در بسيارى از آيات قرآن، تفسير اول مناسب‌تر به نظر مى‌رسد.
جمله «فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرى‌» ممكن است اشاره به توفيق الهى، و آسان كردن امر طاعت بر چنين اشخاص بوده باشد، و يا گشودن راه بهشت به روى آنها و استقبال ملائكه و فرشتگان با تحيت و سلام از آنان، و يا همه اينها!.
مسلّم است آنها كه راه انفاق و تقوا پيش مى‌گيرند، و به پاداش‌هاى بزرگ الهى مؤمن و دلگرمند، مشكلات براى آنها آسان مى‌شود، و در دنيا و آخرت از آرامش خاصى برخوردارند.
از همه اينها گذشته، ممكن است انفاق‌هاى مالى در ابتدا بر طبع انسان شاق و مشكل باشد، ولى با تكرار و ادامه راه، چنان بر او آسان مى‌شود كه از آن لذت مى‌برد.
چه بسيارند افراد سخاوتمندى كه از حضور ميهمان بر سر سفره خود شاد، و به عكس اگر يك روز ميهمانى براى آنها نرسد ناراحتند، و اين نيز نوعى آسان كردن مشكلات براى آنها است.
از اين نكته نيز نبايد غفلت كرد: اصولًا ايمان به معاد و پاداش‌هاى عظيم الهى، تحمل انواع مشكلات را براى انسان سهل و آسان مى‌كند، نه تنها «مال»، كه «جان» خود را نيز در طبق اخلاص مى‌گذارد و به عشق شهادت، در ميدان جهاد شركت مى‌كند، و از اين ايثارگرى خود لذت مى‌برد.
«يُسْرى‌» از ماده «يسر» در اصل به معنى زين كردن اسب، لجام نمودن و