تعبير «الَّذي يُوَسْوِسُ في‌ صُدُورِ النَّاسِ» و انتخاب لفظ «وسوسه» و لفظ «صدور» (سينه‌ها) نيز تأكيدى بر اين معنى است.
اينها همه از يكسو، از سوى ديگر، جمله «مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ» هشدار مى‌دهد كه: «وسواسان خنّاس» تنها در ميان يك گروه و يك جماعت، و در يك قشر و يك لباس نيستند، در ميان جن و انس پراكنده‌اند و در هر لباس و هر جماعتى يافت مى‌شوند، بايد مراقب همه آنها بود و بايد از شرّ همه آنها به خدا پناه برد.
دوستان ناباب، همنشين‌هاى منحرف، پيشوايان گمراه و ظالم، كارگزاران جباران و طاغوتيان، نويسندگان و گويندگان فاسد، مكتب‌هاى الحادى و التقاطى ظاهر فريب، وسائل ارتباط جمعى وسوسه‌گر، همه اينها و غير اينها در مفهوم گسترده «وسواس خنّاس» واردند كه انسان بايد از شرّ آنها به خدا پناه برد.
***
نكته‌ها:
١- چرا به خدا پناه مى‌بريم؟!
هر لحظه امكان انحراف براى انسان وجود دارد، و اصولًا وقتى خداوند به پيامبرش صلى الله عليه و آله دستور مى‌دهد: از شرّ «وسواس خنّاس» به خدا پناه برد، دليل بر امكان گرفتار شدن در دام خنّاسان و وسوسه‌گران است.
با اين كه پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله به لطف الهى و با امدادهاى غيبى، و سپردن خويشتن به خدا، از هر گونه انحراف بيمه شده بود، ولى با اين حال، اين آيات را مى‌خواند، و به او از شرّ وسواسان خناس پناه مى‌برد، با اين حال تكليف ديگران روشن است.