تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣١
محتواى سوره همزه
اين سوره كه از سورههاى «مكّى» است، از كسانى سخن مىگويد كه تمام همّ خود را متوجه جمع مال كرده، و تمام ارزشهاى وجودى انسان را در آن خلاصه مىكنند، سپس نسبت به كسانى كه دستشان از آن خالى است، به ديده حقارت مىنگرند و آنها را به باد استهزا مىگيرند.
اين ثروتاندوزان مستكبر، و خودخواهان حيلهگر، چنان از باده كبر و غرور، مست مىشوند كه، از تحقير ديگران و عيبجوئى، استهزا و غيبت آنها لذت مىبرند و با آن تفريح مىكنند.
و در پايان سوره، از سرنوشت دردناك آنها سخن مىگويد، كه چگونه به صورت حقارتآميزى در دوزخ پرتاب مىشوند، و آتش سوزان جهنم قبل از هر چيز بر قلب آنها مسلط مىگردد، و روح و جان آنها را كه كانون اين همه كبر و غرور و اين همه شرارت بود، به آتش مىكشد، آتشى سوزان، مستمر و طولانى.
***
فضيلت تلاوت اين سوره
در فضيلت تلاوت اين سوره در حديثى از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله آمده است: مَنْ قَرَأَها أُعْطِيَ مِنَ الأَجْرِ عَشْرَ حَسَناتٍ بِعَدَدِ مَنِ اسْتَهْزَأَ بِمُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله وَ أَصْحَابِه: «هر كس اين سوره را تلاوت كند، به عدد هر يك از كسانى كه محمّد و يارانش را استهزاء كرده، ده حسنه به او داده مىشود». «١»
و در حديثى از امام صادق عليه السلام مىخوانيم: «هر كس آن را در نماز فريضهاى بخواند، فقر از او دور مىشود، روزى به او رو مىآورد، و مرگهاى زشت و بد از او دفع مىگردد». «٢»