همسرش با ميل و اراده خود، هرگز ايمان نمى‌آورند نه از طريق اجبار و الزام.
و به تعبير ديگر، عنصر آزادى اراده و اختيار نيز جزء معلوم خداوند بوده، او مى‌دانسته است كه بندگان با صفت اختيار، و با اراده خويش چه عملى را انجام مى‌دهند.
مسلماً چنين علمى، و خبر دادن از چنان آينده‌اى، تأكيدى است بر مسأله اختيار، نه دليلى بر اجبار (دقت كنيد).
***
٣- هميشه نزديكان بى بصر دورند!
اين سوره بار ديگر اين حقيقت را تأكيد مى‌كند كه: خويشاوندى در صورتى كه با پيوند مكتبى همراه نباشد، كمترين ارزشى ندارد، و مردان خدا در برابر منحرفان و جباران و گردنكشان هيچگونه انعطافى نشان نمى‌دادند، هر چند نزديك‌ترين بستگان آنها بودند.
با اين كه «ابولهب» عموى پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله بود و از نزديك‌ترين نزديكانش محسوب مى‌شد، وقتى خط مكتبى، اعتقادى و عملى خود را از او جدا كرد، همچون ساير منحرفان و گمراهان، زير شديدترين رگبارهاى توبيخ و سرزنش قرار گرفت، و به عكس، افراد دور افتاده‌اى بودند كه نه تنها از بستگان پيغمبر صلى الله عليه و آله محسوب نمى‌شدند، بلكه از نژاد او و اهل زبان او هم نبودند، ولى بر اثر پيوند فكرى و اعتقادى و عملى، آن قدر نزديك شدند كه طبق حديث معروف: سَلْمانُ مِنَّا أَهْلُ الْبَيْتِ: «سلمان از خانواده ما است» گوئى جزء خاندان پيغمبر شدند. «١»
درست است كه آيات اين سوره تنها از «ابولهب» و همسرش سخن