همچون صاعقه بر آنها يورش بردند، و پيش از آن كه دشمن بتواند عكس العملى از خود نشان دهد، قدرت آنها را در هم شكستند.
و اگر سوگندها را اشاره به شتران حاجيان بدانيم، منظور از اين آيه هجوم قافله‌هاى شتران در صبحگاهان عيد، از «مشعر» به «منى‌» است.
«مغيرات» جمع «مغيرة» از ماده «اغارة» به معنى هجوم و حمله به دشمن است، و از آنجا كه گاهى اين هجوم و حمله به منظور گرفتن اموال صورت مى‌گيرد، گاه اين واژه به معنى معمول در فارسى غارت كردن و گرفتن اموال ديگران، به كار مى‌رود.
بعضى گفته‌اند: در ماده اين لغت، هجوم و حمله با اسب نهفته شده است، ولى موارد استعمال آن به خوبى نشان مى‌دهد: اگر در آغاز، اين قيد وجود داشته، تدريجاً حذف گرديده است.
و اين كه: بعضى احتمال داده‌اند: منظور از «مغيرات» در اينجا «قبائل و طوائف مهاجم» است كه به سوى ميدان نبرد، و يا با عجله به سوى «منى‌» حركت مى‌كنند، بعيد به نظر مى‌رسد؛ چرا كه آيه «وَ الْعادِياتِ ضَبْحاً» مسلماً توصيفى براى اسب‌ها يا شتران بود، نه صاحبان آنها، اين آيه نيز ادامه همان است.
***
آن گاه به يكى ديگر از ويژگى‌هاى اين مجاهدان و مركب‌هاى آنها اشاره كرده، مى‌افزايد: «آن چنان بر دشمن سريع هجوم مى‌بردند كه به سبب آن گرد و غبار را به هر سو پخش كردند» «فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعاً». «١»