براى شما، و جزاى دين من براى من».
ديگر اين كه: «دين» در اينجا به معنى جزا است، و آيه نيز هيچ محذوفى ندارد، و مفهومش اين است: «شما جزاى خودتان را مى‌گيريد و من هم جزاى خودم را». «١»
ولى تفسير و پاسخ اول مناسب‌تر به نظر مى‌رسد.
***
٥- او هرگز يك لحظه با شرك سازش نكرد
آنچه در اين سوره آمده، در واقع بيانگر اين واقعيت است كه، توحيد و شرك دو برنامه متضاد و دو مسير كاملًا جدا مى‌باشد، و هيچ شباهتى با يكديگر ندارند، توحيد، انسان را به خدا مربوط مى‌سازد، در حالى كه شرك او را از خدا بيگانه مى‌كند.
توحيد، رمز وحدت و يگانگى در تمام زمينه‌ها است، در حالى كه شرك، مايه تفرقه و پراكندگى در همه شؤون است.
توحيد، انسان را از عالم ماده و جهان طبيعت بالا مى‌برد، و در ما وراى طبيعت به وجود بى انتهاى الهى پيوند مى‌دهد، در حالى كه شرك، انسان را در چاه طبيعت سرنگون مى‌سازد، و به موجودات محدود، ضعيف و فانى پيوند مى‌دهد.
به همين دليل، پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و تمام انبياء عظام، نه تنها يك لحظه با شرك سازش نكردند، بلكه نخستين و مهمترين برنامه آنها مبارزه با آن بود.
امروز، نيز همه پويندگان راه حق و علماء و مبلغان اين آئين، بايد همين خط