تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥٤
«ابوطالب» عرض كرد: فرزند برادر! آيا تو مبعوث به همه مردم شدهاى، يا تنها به قوم خودت؟
پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمود: نه، مبعوث به جميع انسانها شدهام، از سفيد و سياه، عربى و عجمى، سوگند به كسى كه جانم در دست او است، كه من همه انسانهاى سفيد پوست و سياه پوست را به اين آئين دعوت مىكنم، و تمام كسانى را كه بر قله كوهها و درياها هستند به اين آئين فرا مىخوانم، و من تمام كسانى كه به زبانهاى فارسى و رومى سخن مىگويند را به سوى هدايت دعوت مىكنم.
هنگامى كه اين سخن به گوش قريش رسيد، در حيرت فرو رفتند و گفتند:
آيا گوش به سخنان فرزند برادرت نمىدهى كه چه مىگويد؟
به خدا سوگند اگر مردم فارس و روم اين سخنان را بشنوند، ما را از سرزمينمان مىربايند! و سنگهاى خانه كعبه را قطعه قطعه جدا مىكنند! اينجا بود كه خداوند آيه شريفه وَ قالُوا إِنْ نَتَّبِعِ الْهُدى مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِنْ أَرْضِنا أَ وَ لَمْ نُمَكِّنْ لَهُمْ حَرَماً آمِناً يُجْبى إِلَيْهِ ثَمَراتُ كُلِّ شَيْءٍ: «آنها گفتند: اگر ما هدايت را با تو بپذيريم (و از تو تبيعت كنيم) ما را از سرزمينمان مىربايند!، آيا ما آنها را در حرم امنى كه ثمرات هر چيز را به سوى آن مىآورند جاى نداديم»؟ «١»
و درباره اين سخن آنها كه خانه كعبه را متلاشى مىكنند، سوره «فيل» را نازل كرد» (و به آنها گوشزد نمود: هيچ كس قادر بر چنين كارى نيست). «٢»
***
***
داستان اصحاب الفيل
مفسران و مورخان اين داستان را به صورتهاى مختلفى نقل كردهاند، و در