تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٨
تعليلى بر مباحث سابق مطرح است، و به همه انسانهاى مؤمن مخلص و تلاشگر نويد مىدهد: هميشه در كنار سختىها آسانىها است، حتى تعبير به «بعد» نمىكند، بلكه تعبير به «مع» كه نشانه همراهى است مىكند.
آرى، چنين است كه با هر مشكلى، آسانى آميخته، و با هر صعوبتى، سهولتى همراه است، و اين دو هميشه با هم بوده و با هم خواهند بود.
اين نويد و وعده الهى است كه دل را نور و صفا مىبخشد، به پيروزىها اميدوار مىكند، و گرد و غبار يأس و نوميدى را از صفحه روح انسان مىزدايد. «١»
در حديثى آمده است: پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود: وَ أعْلَمْ أَنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً، وَ أَنَّ مَعَ الصَّبْرِ النَّصْرَ، وَ أَنَّ الْفَرَجَ مَعَ الْكَرْبِ: «بدان با سختىها، آسانى است، با صبر، پيروزى، و با غم و اندوه، خوشحالى و گشايش است». «٢»
و در حديثى از اميرمؤمنان على عليه السلام مىخوانيم: زنى شكايت همسرش را نزد آن حضرت برد كه او چيزى بر من انفاق نمىكند، در حالى كه همسرش واقعا تنگدست بود، على عليه السلام از اين كه همسر او را به زندان بيفكند خوددارى كرد، و در جواب فرمود: انَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً (و او را به صبر و شكيبائى دعوت كرد). «٣»
آرى:
صبر و ظفر هر دو دوستان قديمند بر اثر صبر، نوبت ظفر آيد
***
سپس، در آخرين آيات اين سوره مىفرمايد: «پس هنگامى كه از كار مهمى