اكرم صلى الله عليه و آله موظف است براى حفظ اصالت قرآن، آن را عيناً بازگو كند، و اين خود نشان مى‌دهد كه « «جبرئيل»» و «رسول اكرم» صلى الله عليه و آله در نقل وحى الهى، كمترين تغييرى نداده‌اند، و عملًا ثابت كرده‌اند مأمورانى هستند گوش بر فرمان الهى، همان گونه كه در آيه ١٥ سوره «يونس» مى‌خوانيم: قُلْ ما يَكُونُ لي‌ أَنْ أُبَدِّلَهُ مِنْ تِلْقاءِ نَفْسي‌ إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا ما يُوحى‌ إِلَي:
«بگو من حق ندارم كه قرآن را از پيش خود تغيير دهم من فقط از چيزى پيروى مى‌كنم كه بر من وحى مى‌شود».
***
٢- مگر بت‌پرستان منكر خدا بودند؟
مى‌دانيم: بت‌پرستان هرگز خدا را انكار نمى‌كردند، و طبق صريح آيات قرآن، اگر از خالق آسمان و زمين از آنها سؤال مى‌شد، مى‌گفتند: خدا است: «وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الأَرْضَ لَيَقُولُنَّ اللَّه». «١»

پس چگونه در اين سوره، مى‌گويد: «نه من معبود شما را مى‌پرستم و نه شما معبود مرا»؟
پاسخ اين سؤال نيز با توجه به اين كه بحث از مسأله خلقت نيست، بلكه از مسأله عبادت است، روشن مى‌شود، بت‌پرستان خالق جهان را «خدا» مى‌دانستند، ولى معتقد بودند: بايد بت‌ها را «عبادت» كرد، تا آنها واسطه در درگاه خدا شوند.
يا اين كه: اصلًا ما لايق اين نيستيم كه خدا را پرستش كنيم، بلكه بايد بت‌هاى جسمانى را پرستش كنيم، اينجاست كه قرآن قلم سرخ بر اوهام و پندارهاى آنها مى‌كشد، و مى‌گويد: عبادت بايد فقط براى خدا باشد، نه بتها، و