تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٥
است؟!.
شيعه اصرارى ندارد كه خصوص اين آيه در مورد على عليه السلام است، آيات در شان او بسيار زياد است، ولى اگر بر على عليه السلام تطبيق شود، مشكل «أشقى» در آن حل است؛ چرا كه در ذيل آيه ١٢ سوره «شمس» «إِذِ انْبَعَثَ أَشْقاها» روايات زيادى از طرق اهل سنت نقل شده است، كه منظور از «أشقى» قاتل «على بن ابيطالب» عليه السلام است (اين روايات را چنان كه گفتيم «حاكم حسكانى» در «شواهد التنزيل» جمع كرده است).
كوتاه سخن اين كه: گفتار «فخر رازى» و تحليل او درباره اين آيه، بسيار ضعيف و مشتمل بر اشتباهات فراوان است، و لذا حتى بعضى از مفسران معروف اهل سنت مانند: «آلوسى» در «روح المعانى» اين تحليل را نپسنديده و بر آن خرده گرفته است، آنجا كه مىگويد: وَ اسْتَدَلَّ بِذلِكَ الامامُ عَلى أَنَّهُ (أبُوبَكْر) أَفْضَلُ الأُمَّةِ وَ ذَكَرَ أَنَّ فِى الآياتِ ما يَأبى قَوْلَ الشِّيْعَهِ انَّها فِى عَلِىّ وَ أَطالَ الْكَلامَ فِى ذلِكَ وَ آتى بِما لا يَخْلُو عَنْ قِيْلٍ وَ قالٍ:
«فخر رازى به اين آيه استدلال كرده است كه: ابوبكر افضل امت است و اضافه كرده: در آيات، بعضى قرائن است كه با قول شيعه سازگار نيست، و در اينجا سخن را طولانى كرده و مطالبى گفته كه خالى از قيل و قال (و اشكال) نيست». «١»
فراموش نبايد كرد: خود «آلوسى» نيز نسبتاً مرد متعصبى است، با اين حال تحليل «فخر رازى» را در اين آيه نپسنديده است.
***