٤- كه گرد و غبار به هر سو پراكندند.
٥- و (ناگهان) در ميان دشمن ظاهر شدند.
٦- كه انسان در برابر نعمت‌هاى پروردگارش بسيار ناسپاس و بخيل است.
٧- و او خود (نيز) بر اين معنى گواه است!
٨- و او علاقه شديد به مال دارد!
٩- آيا نمى‌داند: در آن روز كه تمام كسانى كه در قبرها هستند برانگيخته مى‌شوند.
١٠- و آنچه در درون سينه‌هاست آشكار مى‌گردد.
١١- در آن روز پروردگارشان از آنها كاملًا با خبر است؟!
شأن نزول:
در حديثى آمده است كه، اين سوره بعد از جنگ «ذات السلاسل» نازل شد و ماجرا چنين بود:
در سال هشتم هجرت، به پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله خبر دادند: دوازده هزار سوار در سرزمين «يابس» جمع شده، با يكديگر عهد كرده‌اند: تا پيامبر صلى الله عليه و آله و على عليه السلام را به قتل نرسانند و جماعت مسلمين را متلاشى نكنند، از پاى ننشينند!
پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله جمع كثيرى از ياران خود را به سركردگى بعضى از صحابه، به سراغ آنها فرستاد، ولى بعد از گفتگوهائى بدون نتيجه، بازگشتند، سرانجام، پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله، على عليه السلام را با گروه كثيرى از مهاجر و انصار به نبرد آنها اعزام داشت.
آنها به سرعت به سوى منطقه دشمن حركت كردند، به دشمن خبر رسيد كه على بن ابيطالب عليه السلام وارد منطقه شده، آنها براى مقابله حاضر شدند، امام عليه السلام نخست، اسلام را بر آنها عرضه داشت، ولى نپذيرفتند، و اظهار داشتند جز جنگ