١- قسم به شب در آن هنگام كه (جهان را) بپوشاند.
٢- و به روز هنگامى كه تجلى كند.
٣- و به آن كس كه جنس مذكر و مؤنث را آفريد.
٤- كه سعى و تلاش شما مختلف است:
٥- اما آن كس كه انفاق كند و پرهيزگارى پيش گيرد.
٦- و جزاى نيك (الهى) را تصديق كند.
٧- ما او را در مسير آسانى قرار مى‌دهيم!
٨- اما كسى كه بخل ورزد و بى نيازى طلبد.
٩- و پاداش نيك را انكار كند.
١٠- به زودى او را در مسير دشوارى قرار مى‌دهيم.
١١- و در آن هنگام كه سقوط مى‌كند، اموالش به حال او سودى نخواهد داشت!
شأن نزول:
مفسران براى كل اين سوره، شأن نزولى از «ابن عباس» نقل كرده‌اند كه ما مطابق آنچه مرحوم «طبرسى» در «مجمع البيان» آورده است، مى‌آوريم:
«مردى در ميان مسلمانان بود كه شاخه يكى از درختان خرماى او بالاى خانه مرد فقير عيالمندى قرار گرفته بود، صاحب نخل، هنگامى كه بالاى درخت مى‌رفت تا خرماها را بچيند، گاهى چند دانه خرما در خانه مرد فقير مى‌افتاد، و كودكانش آنها را برمى‌داشتند، آن مرد از نخل فرود مى‌آمد و خرما را از دستشان مى‌گرفت (آن قدر بخيل و سنگدل بود كه) اگر خرما را در دهان يكى از آنها مى‌ديد، انگشتش را در داخل دهان او مى‌كرد تا خرما را بيرون آورد!.
مرد فقير به پيامبر صلى الله عليه و آله شكايت آورد، پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمود: برو تا به كارت رسيدگى كنم. سپس، صاحب نخل را ملاقات كرده، فرمود: اين درختى كه شاخه‌هايش بالاى خانه فلان كس آمده است، به من مى‌دهى تا در مقابل آن نخلى