تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٥
خابَتْ نَفْسٌ خَيَّبَهَا اللَّهُ مِنْ كُلِّ خَيْرٍ!: «رستگار شد، نفسى كه خدا او را تزكيه كرده و نوميد و محروم گشت، نفسى كه خدا او را از هر خير محروم نمود». «١»
***
نكتهها:
١- ارتباط سوگندهاى قرآن با نتيجه آن
سؤال مهمى كه مطرح مىشود اين است: چه رابطهاى ميان اين سوگندهاى يازدهگانه و بسيار مهم، با حقيقتى كه به خاطر آن سوگند ياد شده، وجود دارد؟
به نظر مىرسد: هدف، بيان اين حقيقت از سوى خداوند بزرگ است، كه من تمام وسائل مادى و معنوى را براى سعادت و خوشبختى شما انسانها فراهم ساختهام.
از يكسو، با نور آفتاب و ماه، صحنه زندگى شما را روشن و پر بار نموده و نظام روز و شب، حركت و سكون شما را تنظيم كرده، و زمين را براى زندگى شما از هر جهت آماده ساختهام.
از سوى ديگر، روح شما را با تمام استعدادهاى لازم آفريدهام، وجدان بيدار به شما داده، و حسن و قبح امور را به شما الهام كردهام، بنابراين، هيچ كمبودى براى پيمودن راه سعادت نداريد، با اين حال، چگونه نفس خويش را تزكيه نمىكنيد؟ و تسليم دسيسههاى شيطانى مىشويد؟
***
٢- نقش خورشيد در عالم حيات
درباره «خورشيد» كه مركز منظومه شمسى، و رهبر و سالار كواكب آن است دو بحث وجود دارد: يكى، بحث از عظمت آن، كه قبلًا از آن سخن گفتهايم و