علم در موضوع تكوين خارج از گفتار حاضر بايد از تدوين سخن گفتن به تيسير نمونه‌
علم تفسير است كز چهر عروس علوى ما پرده بر گيرد پياپى خود به تكرير نمونه‌
وز همان روز نخستين نزول وحى آمد واجب و لازم بر آن تفسير و تبصير نمونه‌
هر كسى چندان كه در تاب و توان ذاتى او بوده و باشد قلم در كف به تسطير نمونه‌
با وجود اين تنوع در تفاسيرى كه دائم با زبان مختلف در حال تكثير نمونه‌
مقتضاى عصر حاضر در مقام ارزيابى بود تفسيرى «ثمين» با عرض تسعير نمونه‌
تا نمونه آيد از هر بُعد و باب و درك ديدى وز همه گل‌ها، گلى باشد به تعطير نمونه‌
در هزار و سيصد و پنجاه و دو تفسير قرآن با چنين وضع و شرايط ديد تصيير نمونه‌

اين مهم را خوش تكفل كرد با عزمى توانا جمعى از فرزانگان عصر و نحرير نمونه‌
جمله از قرآن شناسان جامع فضل و «مكارم» «ناصر دين» با چنين مجمع به تنصير نمونه‌
پانزده سال از شروع كار بگذشت و برآمد ماه «تفسير نمونه» با چه تحرير نمونه؟