تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥١٢
بارالها! نمىدانيم چگونه شكر اين نعمت بزرگ را به درگاه تو بگزاريم كه بر ما منت نهادى و اين افتخار بزرگ و توفيق را نصيب كردى كه در اين ساعت و بعد از حدود ١٥ سال اين تفسير را به پايان برسانيم!
***
خدايا! تو مىدانى در اين لحظه، نشاطى توصيفناپذير، شادمانى و شعفى آميخته با شكر، در سراسر وجود ما موج مىزند، احساسى كه با هيچ بيانى توانائى شرح و شكر آن را نداريم، دست به درگاهت برمىداريم و عرض مىكنيم:
آفريدگارا! ممكن است در تفسير اين آيات، گرفتار لغزشهائى شده باشيم، تو همه آنها را بر ما ببخش، و اميدواريم بندگان تو نيز بر ما ببخشند!
و در آخرين جمله عرض مىكنيم:
اى خداى رحيم و مهربان! اين خدمت ناچيز را از همه ما به كرمت قبول فرما، و ذخر معاد و روز جزاى ما قرار ده!
وَ آخِرُ دَعْوانا أَنْ الحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِيْنَ
پايان سوره ناس و پايان جلد ٢٧
***
در تاريخ ١٤/ ٤/ ١٣٦٦
برابر با هشتم ذى قعده ١٤٠٧ قمرى
تفسير نمونه پايان يافت «١»