محتواى سوره اخلاص
اين سوره چنان كه از نامش پيدا است (سوره اخلاص و سوره توحيد) از توحيد پروردگار، و يگانگى او سخن مى‌گويد، و در چهار آيه كوتاه، چنان توصيفى از يگانگى خداوند كرده، كه نياز به اضافه ندارد.
در شأن نزول اين سوره، از امام صادق عليه السلام چنين نقل شده: «يهود از رسول اللَّه صلى الله عليه و آله تقاضا كردند، خداوند را براى آنها توصيف كند، پيغمبر صلى الله عليه و آله سه روز سكوت كرد و پاسخى نگفت، تا اين سوره نازل شد و پاسخ آنها را بيان كرد».
در بعضى از روايات آمده: اين سؤال كننده «عبداللَّه بن صوريا» يكى از سران معروف يهود بود، و در روايت ديگرى آمده: «عبداللَّه بن سلام» چنين سؤالى را از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله در «مكّه» كرد، سپس ايمان آورد، و ايمان خود را همچنان مكتوم مى‌داشت.
در روايات ديگرى آمده است: مشركان «مكّه» چنين سؤالى را كرده‌اند. «١»
در بعضى از روايات نيز آمده: سؤال كنندگان، گروهى از مسيحيان «نجران» بودند.
در ميان اين روايات، تضادى وجود ندارد؛ زيرا ممكن است اين سؤال از ناحيه همه آنها مطرح شده باشد، و اين خود دليلى است بر عظمت فوق العاده اين سوره، كه پاسخگوى سؤالات افراد و اقوام مختلف است.
***