او تنها كسى بود كه پيمان حمايت «بنى هاشم» از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله را امضاء نكرد، و در صف دشمنان او قرار گرفت، و در پيمان‌هاى دشمنان شركت نمود. با توجه به اين حقايق، دليل وضع استثنائى اين سوره روشن مى‌شود.
***
سپس مى‌افزايد: «هرگز مال و ثروت او و آنچه را به دست آورده، به حال او سودى نبخشيده، و عذاب الهى را از او باز نمى‌دارد» «ما أَغْنى‌ عَنْهُ مالُهُ وَ ما كَسَبَ». «١»

از اين تعبير استفاده مى‌شود، او مرد ثروتمند مغرورى بود كه بر اموال و ثروت خود در كوشش‌هاى ضد اسلاميش تكيه مى‌كرد.
***
در آيه بعد مى‌افزايد: «به زودى وارد آتشى مى‌شود كه داراى شعله برافروخته است» «سَيَصْلى‌ ناراً ذاتَ لَهَبٍ».
اگر نام او «ابولهب» بود، آتش عذاب او نيز «ابولهب» است و شعله‌هاى عظيم دارد (توجه داشته باشيد: «لهب» در اينجا به صورت نكره و دلالت بر عظمت آن شعله مى‌كند).
نه تنها «ابولهب»، كه هيچ يك از كافران و بدكاران، اموال و ثروت و موقعيت اجتماعيشان، آنها را از آتش دوزخ و عذاب الهى رهائى نمى‌بخشد، چنان كه در آيات ٨٨ و ٨٩ سوره «شعراء» مى‌خوانيم: يَوْمَ لا يَنْفَعُ مالٌ وَ لا بَنُونَ* إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّه بِقَلْبٍ سَليمٍ: «قيامت روزى است كه نه اموال و نه فرزندان، هيچكدام سودى به حال انسان ندارد* مگر آن كس كه با قلب سالم (روحى با ايمان و با