تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١٣
نازل شده، مانند «وليد بن مغيره»، «عاص بن وائل»، «حارث بن قيس»، «امية بن خلف» و ... گفتند: اى محمّد! تو بيا از آئين ما پيروى كن، ما نيز از آئين تو پيروى مىكنيم، و تو را در تمام امتيازات خود شريك مىسازيم، يك سال تو خدايان ما را عبادت كن! و سال ديگر ما خداى تو را عبادت مىكنيم، اگر آئين تو بهتر باشد، ما در آن با تو شريك شدهايم، و بهره خود را گرفتهايم، و اگر آئين ما بهتر باشد تو در آئين ما شريك شده و بهرهات را از آن گرفتهاى!
پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمود: پناه بر خدا كه من چيزى را همتاى او قرار دهم!
گفتند: لا اقل بعضى از خدايان ما را لمس كن و از آنها تبرك بجوى، ما تصديق تو مىكنيم و خداى تو را مىپرستيم!
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: من منتظر فرمان پروردگارم هستم.
در اين هنگام، سوره «قل يا ايها الكافرون» نازل شد، رسول اللَّه به مسجد الحرام آمد، در حالى كه جمعى از سران «قريش» در آنجا جمع بودند، بالاى سر آنها ايستاد، و اين سوره را تا آخر بر آنها خواند، آنها وقتى پيام اين سوره را شنيدند كاملًا مأيوس شدند، و حضرت و يارانش را آزار دادند». «١»
***
تفسير:
هرگز با بتپرستان سر سازش ندارم
آيات اين سوره، پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله را مخاطب ساخته، مىفرمايد:
«بگو اى كافران» «قُلْ يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ».
***