٧- و ديگران را از وسائل ضرورى زندگى منع مى‌نمايند!
تفسير:
اثرات شوم انكار معاد
در اين سوره، نخست پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله را مخاطب قرار داده و اثرات شوم انكار روز جزا در اعمال منكران را بازگو مى‌كند.
«آيا ديدى كسى را كه روز جزا را پيوسته انكار مى‌كند»؟! «أَ رَأَيْتَ الَّذي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ».
***
سپس، بى آن كه در انتظار پاسخ اين سؤال بماند، مى‌افزايد:
«او همان كسى است كه يتيم را با خشونت مى‌راند»! «فَذلِكَ الَّذي يَدُعُّ الْيَتيمَ».
***
«و ديگران را به اطعام مسكين و مستمند تشويق نمى‌كند» «وَ لا يَحُضُّ عَلى‌ طَعامِ الْمِسْكينِ».
منظور از «دين» در اينجا «جزا» يا «روز جزا» است، و انكار روز جزا و دادگاه بزرگ آن، بازتاب وسيعى در اعمال انسان دارد، كه در اين سوره به پنج قسمت از آن اشاره شده است از جمله:
«راندن يتيمان با خشونت»، «عدم تشويق ديگران به اطعام افراد مسكين»، يعنى نه خود انفاق مى‌كند و نه ديگران را دعوت به اين كار مى‌نمايد.
بعضى نيز احتمال داده‌اند: منظور از «دين» در اينجا قرآن يا تمام آئين اسلام است، ولى معنى اول مناسب‌تر به نظر مى‌رسد، و نظير آن را در سوره «انفطار» آيه ٩ است: «كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِالدِّين»، و سوره «تين» آيه ٧ مى‌باشد: «فَما يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِالدِّين» نيز آمده است، كه به قرينه آيات ديگر آن سوره‌ها، منظور