تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١١
كه مىدانيم: بهشت و دوزخ هم اكنون آفريده شدهاند و وجود خارجى دارند.
ولى، همان گونه كه قبلًا نيز اشاره كردهايم، تفسير اول با آيات بعد كه سخن از روز قيامت مىگويد مناسبتر است، بنابراين يك قضيه قطعى و غير مشروط است.
***
٤- در قيامت از چه نعمتهائى سؤال مىشود؟
در آخرين آيه اين سوره خوانديم: مسلماً همه شما روز قيامت از نعمتها بازپرسى خواهيد شد.
بعضى گفتهاند: منظور از اين نعمت، «سلامت» و «فراغت خاطر» است.
و بعضى آن را «تندرستى» و «امنيت» مىدانند.
و بعضى همه نعمتها را مشمول آيه شمردهاند.
در حديثى، از اميرمؤمنان على عليه السلام مىخوانيم: النَّعِيْمُ الرُّطَبُ، وَ الْماءُ الْبارِدُ: «نعيم، رطب و آب خنك است»!
در حالى كه، در حديث ديگرى مىخوانيم: «ابو حنيفه» از امام صادق عليه السلام درباره تفسير اين آيه سؤال كرد، امام عليه السلام سؤال را به او برگردانده، فرمود: «نعيم به عقيده تو چيست»؟
عرض كرد: غذا است و طعام و آب خنك.
فرمود: «اگر خدا بخواهد تو را روز قيامت در پيشگاهش نگهدارد تا از هر لقمهاى كه خوردهاى، و هر جرعهاى كه نوشيدهاى، از تو سؤال كند، بايد بسيار در آنجا بايستى»!
عرض كرد: «پس نعيم چيست»؟
فرمود: «ما اهل بيت هستيم كه خداوند به وسيله وجود ما به بندگانش نعمت داده، و به وسيله ما ميان آنها بعد از اختلاف، الفت بخشيده، دلهاى آنان را به وسيله ما به هم پيوند داده، و برادر خود ساخته، بعد از آن كه دشمن يكديگر بودند، و به وسيله ما آنها را به اسلام هدايت كرده ... آرى، نعيم همان پيامبر صلى الله عليه و آله و