حلاجى شده تشبيه كرده است، پشم‌هائى كه همراه تندباد حركت كنند و تنها رنگى از آنها نمايان باشد، و اين آخرين مرحله متلاشى شدن كوه‌ها است.
اين تعبير ممكن است اشاره به رنگ‌هاى مختلف كوه‌ها نيز باشد؛ چرا كه كوه‌هاى روى زمين هر كدام رنگ خاصى دارند.
به هر حال، اين جمله گواه بر آن است كه: آيات فوق از مراحل نخستين قيامت، يعنى مرحله ويرانى و پايان جهان سخن مى‌گويد.
***
بعد از آن، به مرحله حشر و نشر و زنده شدن مردگان و تقسيم آنها به دو گروه پرداخته، مى‌فرمايد: «اما كسى كه ترازوهاى عملش سنگين است» ... «فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوازينُهُ».
***
«او در يك زندگى سراسر رضايت‌بخش خواهد بود» «فَهُوَ في‌ عيشَةٍ راضِيَةٍ».
***
«و اما كسى كه ترازوهايش سبك است» ... «وَ أَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوازينُهُ».
***
«جايگاه و پناهگاهش دوزخ است» «فَأُمُّهُ هاوِيَةٌ».
***
«و تو چه مى‌دانى هاويه و دوزخ چيست»؟! «وَ ما أَدْراكَ ما هِيَهْ». «١»

***
«آتشى است سوزان»! «نارٌ حامِيَةٌ».