تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٣
محتواى سوره قارعه
اين سوره به طور كلى، از معاد و مقدمات آن، با تعبيراتى كوبنده، بيانى تكان دهنده، و انذار و هشدارى صريح و روشن، سخن مىگويد، و سرانجام انسانها را به دو گروه تقسيم مىكند:
گروهى كه اعمالشان در ميزان عدل الهى سنگين است، و پاداششان زندگانى سراسر رضايتبخش در جوار رحمت حق!
و گروهى كه اعمالشان سبك و كم وزن است و سرنوشتشان آتش داغ و سوزان جهنم.
نام اين سوره يعنى «قارعة» از آيه اول آن گرفته شده است.
***
فضيلت تلاوت اين سوره
در فضيلت آن همين بس كه، در حديثى از امام باقر عليه السلام مىخوانيم: مَنْ قَرَأ الْقارِعَةَ آمَنَهُ اللَّهُ مِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ أَنْ يُؤْمِنَ بِهِ، وَ مِنْ قَيْحِ جَهَنَّمَ يَوْمَ الْقِيامَةِ إِنْ شاءَ اللَّهُ: «كسى كه سوره «قارعه» را بخواند خداوند متعال او را از فتنه «دجّال» و ايمان آوردن به او، حفظ مىكند، و او را در قيامت از چرك جهنم دور مىدارد ان شاء اللَّه». «١»
***