همان گونه كه در آيه ٩ سوره «طارق» آمده است: يَوْمَ تُبْلَى السَّرائِر: «در آن روز كه اسرار درون آشكار گردد».
تعبير به «يَومَئِذٍ» و تكيه بر اين معنى كه: خداوند «در آن روز» از اعمال و اسرار مكنون دل‌هاى آنها با خبر است، با اين كه مى‌دانيم: خدا هميشه از اين مسائل آگاه مى‌باشد، به خاطر آن است كه آن روز، روز جزا است، و آنها را بر اعمال و عقائدشان جزا مى‌دهد.
به گفته بعضى از مفسران: اين تعبير مانند آن است كه كسى در مقام تهديد به ديگرى مى‌گويد: سَأُعَرِّفُ لَكَ أَمْرَكَ: «به زودى عملت را به تو معرفى خواهم كرد» در حالى كه، امروز نيز امكان چنين معرفى موجود است، منظور آن است كه:
نتيجه آن را به تو خواهم داد.
آرى، خداوند هميشه و در همه حال، از اسرار درون و برون به طور كامل آگاه است، ولى اثر اين آگاهى در قيامت و به هنگام پاداش و كيفر، ظاهرتر و آشكارتر مى‌گردد، و اين هشدارى است به همه انسان‌ها، كه اگر به راستى به آن ايمان داشته باشند، سدّ نيرومندى در ميان آنان و گناهان ايجاد مى‌كند، اعم از گناهان آشكار و پنهان، و گناهان برون و درون، و اثر تربيتى اين اعتقاد بر كسى پنهان نيست.
***
نكته‌ها:
١- رابطه سوگندهاى اين سوره و هدف آن
از سؤالاتى كه پيرامون اين سوره، مطرح مى‌شود اين است: چه ارتباطى ميان سوگند به اسب‌هاى مجاهدان و جمله «انَّ الانْسانَ لِرَبِّهِ لَكَنُود» وجود دارد؟
زيرا بررسى آيات قرآن به ما نشان مى‌دهد: همواره نوعى ارتباط در ميان قَسَم‌ها