خود را براى او خالص كنند و به توحيد باز گردند، و نماز را بر پا دارند و زكات را بپردازند؛ و اين است آئين مستقيم و پايدار!
تفسير:
اين است آئين جاويدان
در آغاز سوره، به وضع اهل كتاب (يهود و نصارى) و مشركان عرب قبل از ظهور اسلام پرداخته، مى‌گويد: «آنها مدعى بودند: ما دست از آئين خود بر نمى‌داريم، تا دليل روشنى و پيامبر مسلّمى براى ما بيايد» «لَمْ يَكُنِ الَّذينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ وَ الْمُشْرِكينَ مُنْفَكِّينَ حَتَّى تَأْتِيَهُمُ الْبَيِّنَةُ».
***
«پيامبرى كه از سوى خدا باشد، و صحيفه‌هاى پاك و پاكيزه‌اى را بر ما بخواند» «رَسُولٌ مِنَ اللَّهِ يَتْلُوا صُحُفاً مُطَهَّرَةً».
***
«صحيفه‌هائى كه در آن نوشته‌هاى درست و موزون و ثابت و پر ارزش باشد» «فيها كُتُبٌ قَيِّمَةٌ».
***
آرى، آنها قبل از ظهور پيغمبر اسلام صلى الله عليه و آله چنين ادعائى را داشتند، ولى بعد از ظهور او و نزول كتاب آسمانيش، صحنه عوض شد، و آنها در دين خدا اختلاف كردند «و اهل كتاب اختلاف نكردند، مگر بعد از آن كه دليل روشن و پيامبر راستين و آشكار براى آنها آمد» «وَ ما تَفَرَّقَ الَّذينَ أُوتُوا الْكِتابَ إِلَّا مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّنَةُ».
به اين ترتيب، آيات فوق، ادعاى اهل كتاب و مشركان را بازگو مى‌كند، كه