تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٩
فرشتگان پيوسته به يكديگر يا به مؤمنان سلام مىكنند، يا به حضور پيامبر صلى الله عليه و آله و جانشين معصومش مىرسند و سلام عرضه مىدارند.
جمع ميان اين تفسيرها نيز امكانپذير است.
به هر حال، شبى است سراسر نور و رحمت و خير و بركت و سلامت و سعادت و بى نظير از هر جهت.
در حديثى آمده است: از امام باقر عليه السلام سؤال شد: «آيا شما مىدانيد شب قدر كدام شب است»؟ فرمود: كَيْفَ لا نَعْرِفُ وَ الْمَلائِكَةُ تَطُوفُ بِنا فِيْها:
«چگونه نمىدانيم، در حالى كه فرشتگان در آن شب در گرد ما دور مىزنند»!. «١»
در داستان ابراهيم عليه السلام آمده است: چند نفر از فرشتگان الهى نزد او آمدند و بشارت تولد فرزند براى او آوردند و بر او سلام كردند «٢»، مىگويند: لذتى كه ابراهيم عليه السلام از سلام اين فرشتگان برد، با تمام دنيا برابرى نداشت، اكنون بايد فكر كرد، وقتى گروه، گروه فرشتگان در شب قدر نازل مىشوند و بر مؤمنان سلام مىكنند، چه لذت و لطف و بركتى دارد؟!
وقتى ابراهيم عليه السلام را در آتش نمرودى افكندند، فرشتگان آمدند و بر او سلام كردند، و آتش بر او گلستان شد، آيا آتش دوزخ به بركت سلام فرشتگان بر مؤمنان در شب قدر «برد» و «سلام» نمىشود؟
آرى، اين نشانه عظمت امت محمّد صلى الله عليه و آله است، كه در آنجا بر خليل عليه السلام نازل مىشوند و در اينجا بر اين امت اسلام. «٣»
***