نزول آنها انجام اين امور است.
يا اين كه: هر امر خير و هر سرنوشت و تقديرى را با خود مى‌آورند. «١»
بعضى نيز گفته‌اند: منظور اين است كه، آنها به امر و فرمان خدا نازل مى‌شوند، ولى مناسب همان معنى اول است.
تعبير به «رَبِّهِم» كه در آن تكيه روى مسأله ربوبيت و تدبير جهان شده است، تناسب نزديكى با كار اين فرشتگان دارد، كه آنها براى تدبير و تقدير امور نازل مى‌شوند و كار آنها نيز گوشه‌اى از ربوبيت پروردگار است.
***
و در آخرين آيه مى‌فرمايد: «شبى است آكنده از سلامت و خير و رحمت تا طلوع صبح» «سَلامٌ هِيَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ».
هم، قرآن در آن نازل شده، هم عبادت و احياء آن معادل هزار ماه است، هم خيرات و بركات الهى در آن شب نازل مى‌شود، هم رحمت خاصش شامل حال بندگان مى‌گردد، و هم فرشتگان و روح در آن شب نازل مى‌گردند.
بنابراين، شبى است سرتاسر سلامت، از آغاز تا پايان، حتى طبق بعضى از روايات، در آن شب، شيطان در زنجير است و از اين نظر نيز شبى است سالم و توأم با سلامت.
بنابراين، اطلاق «سلام» كه به معنى سلامت است بر آن شب، (به جاى اطلاق سالم) در حقيقت نوعى از تأكيد است، همان گونه كه گاه مى‌گوئيم: فلان كس عين عدالت است.
بعضى نيز گفته‌اند: اطلاق «سلام» بر آن شب، به خاطر اين است كه: