محتواى سوره علق
مشهور در ميان مفسران اين است: اين سوره نخستين سوره‌اى است كه بر پيغمبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله نازل شده، و محتواى آن نيز مؤيد همين معنى است، و اين كه بعضى گفته‌اند: نخستين سوره، سوره «حمد»، يا سوره «مدثر» است، خلاف مشهور است.
اين سوره، در آغاز به پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله دستور قرائت و تلاوت مى‌دهد.
آن گاه، از آفرينش اين انسان با عظمت، از يك قطعه خون بى ارزش، سخن مى‌گويد.
در مرحله بعد، از تكامل انسان در پرتو لطف و كرم پروردگار، و آشنائى او با علم و دانش و قلم بحث مى‌كند.
پس از آن، از انسان‌هاى ناسپاسى كه على‌رغم اين همه موهبت و اكرام الهى، راه طغيان را پيش مى‌گيرند، سخن به ميان مى‌آورد.
و سرانجام، به مجازات دردناك كسانى كه مانع هدايت مردم و اعمال نيك‌اند، اشاره مى‌كند.
و سوره را با دستور «سجده» و «تقرب» به درگاه پروردگار پايان مى‌دهد.
***