مرهم‌هائى را كه از روغن زيتون و سير تهيه مى‌شود، براى انواع دردهاى روماتيسمى مفيد دانسته‌اند، سنگ‌هاى كيسه صفرا، به وسيله خوردن روغن زيتون از بين مى‌روند. «١»
در خبرى از اميرمؤمنان على عليه السلام مى‌خوانيم: ما أَقْفَرَ بَيْتٌ يَأْتَدِمُونَ بِالْخَلِّ وَ الزَّيْتِ وَ ذلِكَ إِدامُ الأَنْبِياءِ: «خانه‌اى كه در آن از سر كه و روغن زيتون به عنوان نان خورش استفاده مى‌كنند، هرگز خالى از طعام نمى‌شود، و اين غذاى پيامبران است». «٢»
و در حديثى، از امام على بن موسى الرضا عليه السلام آمده است: نِعْمَ الطَّعامُ الزَّيْتُ: يُطَيِّبُ النَّكْهَةَ، وَ يَذْهَبُ بِالْبَلْغَمِ، وَ يُصَفِّي اللَّوْنَ، وَ يَشُدُّ الْعَصَبَ، وَ يَذْهَبُ بِالْوَصَبِ، وَ يُطْفِئُ الْغَضَبَ:
«روغن زيتون غذاى خوبى است، دهان را خوشبو، و بلغم را برطرف مى‌سازد، رنگ صورت را صفا و طراوت مى‌بخشد، اعصاب را تقويت كرده، بيمارى و درد و ضعف را از ميان مى‌برد و آتش خشم را فرو مى‌نشاند». «٣»
اين بحث را با حديثى از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله پايان مى‌دهيم، فرمود: كُلُوا الزَّيْتَ وَ ادَّهِنُوا بِهِ فَإِنَّهُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبارَكَةٍ: «روغن زيتون را بخوريد و بدن را با آن چرب كنيد كه از درخت مباركى است». «٤»
***
بعد از ذكر اين قَسَم‌هاى پر محتواى چهارگانه، به جواب قسم پرداخته، چنين مى‌فرمايد: «مسلماً ما انسان را در بهترين شكل و نظام آفريديم» «لَقَدْ خَلَقْنَا