تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٣
عرض كردم: آرى، اى پروردگار!.
فرمود: آيا سينه تو را گشاده، و پشتت را سبكبار نكردم؟
عرض كردم: آرى اى پروردگار»! «١»
اين، نشان مىدهد كه نعمت «شرح صدر» مافوق معجزات انبياء است، و به راستى، اگر كسى حالات پيامبر صلى الله عليه و آله را دقيقاً مطالعه كند و ميزان شرح صدر او را در حوادث سخت و پيچيده دوران عمرش بنگرد، يقين مىكند اين از طريق عادى ممكن نيست، اين يك تأييد الهى و ربانى است.
در اينجا بعضى گفتهاند: منظور از «شرح صدر» همان حادثهاى است كه در طفوليت يا جوانى پيغمبر صلى الله عليه و آله واقع شد، كه فرشتگان آسمان آمدند، سينه او را شكافتند، قلبش را بيرون آورده، شستشو دادند، و آن را از علم و دانش و رأفت و رحمت پر كردند. «٢»
بديهى است، منظور از اين حديث، اين قلب جسمانى نيست، بلكه كنايه و اشارهاى است به امدادهاى الهى از نظر روحى، تقويت عزم و اراده پيغمبر و پاكسازى او از هر گونه نقايص اخلاقى و وسوسههاى شيطانى.
ولى، دليلى نداريم كه آيه مورد بحث اشاره به خصوص اين ماجرا باشد، بلكه مفهومى گسترده و وسيع دارد كه اين داستان ممكن است مصداقى از آن محسوب شود.
و به خاطر همين شرح صدر بود كه پيامبر صلى الله عليه و آله به عالىترين وجهى مشكلات رسالت را پشت سر گذاشت، و وظائف خود را در اين طريق به خوبى