آسان كن». «١»
و در جائى ديگر، خطاب به پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله آمده است: فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَ لا تَكُنْ كَصاحِبِ الْحُوت: «اكنون كه چنين است منتظر فرمان پروردگارت باش، استقامت و شكيبائى پيشه كن و مانند يونس مباش» (كه بر اثر ترك شكيبائىِ لازم، گرفتار آن همه مشكلات و مرارت شد). «٢»
«شرح صدر» در حقيقت، نقطه مقابل «ضيق صدر» است، چنان كه در آيه ٩٧ سوره «حجر» مى‌خوانيم: وَ لَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّكَ يَضيقُ صَدْرُكَ بِما يَقُولُون: «ما مى‌دانيم كه سينه تو به خاطر گفتگوهاى (مغرضانه) آنها تنگ مى‌شود».
اصولًا، هيچ رهبر بزرگى نمى‌تواند بدون شرح صدر به مبارزه با مشكلات رود و آن كس كه رسالتش از همه عظيم‌تر است (مانند پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله) شرح صدر او بايد از همه بيشتر باشد، طوفان‌ها، آرامش اقيانوس روح او را بر هم نزند، مشكلات، او را به زانو در نياورد، كارشكنى‌هاى دشمنان، مأيوسش نسازد، سؤالات از مسائل پيچيده، او را در تنگنا قرار ندهد و اين عظيم‌ترين هديه الهى به رسول اللَّه بود.
لذا، در حديثى آمده است: «پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌فرمايد: من تقاضائى از پروردگارم كردم كه دوست مى‌داشتم اين تقاضا را نمى‌كردم، عرض كردم:
خداوندا! جريان باد را در اختيار بعضى از پيامبران قبل از من قرار دادى، و بعضى از آنها مردگان را زنده مى‌كردند، خداوند به من فرمود:
آيا تو يتيم نبودى پناهت دادم؟
گفتم: آرى.
فرمود: آيا گمشده نبودى هدايتت كردم؟