٢- فضيلت انفاق فى سبيل اللَّه
انفاق و بخشش در راه خدا و كمك مالى به افراد محروم و مخصوصاً آبرومند، توأم با خلوص نيت، از امورى است كه در آيات قرآن مجيد، مكرر بر مكرر روى آن تكيه شده، و از نشانه‌هاى ايمان ذكر شده است.
روايات اسلامى نيز مملوّ از تأكيد در اين باره است، تا آنجا كه نشان مى‌دهد در فرهنگ اسلام، انفاق مالى به شرط اين كه انگيزه‌اى جز رضاى پروردگار نداشته باشد، و از هر گونه رياكارى و منت و آزار خالى باشد، از بهترين اعمال است.
اين بحث را با ذكر چند حديث پر معنى، تكميل مى‌كنيم.
١- در روايتى از امام باقر عليه السلام مى‌خوانيم: إِنَّ أَحَبَّ الأَعْمالِ إِلَى اللَّهِ إِدْخالُ السُّرُورِ عَلَى الْمُؤْمِنِ، شُبْعَةُ مُسْلِمٍ أَوْ قَضاءُ دَيْنِه:
«محبوبترين اعمال نزد خدا اين است كه: قلب مؤمن نيازمندى را مسرور كند، به اين كه او را سير كرده، يا بدهى او را ادا كند». «١»
٢- در حديثى از رسول اللَّه صلى الله عليه و آله آمده است: مِنَ الإِيْمانُ حُسْنُ الْخُلُقِ، وَ إِطْعامُ الطَّعامِ، وَ إِراقَةُ الدِّماءِ:
« (از علائم) ايمان، حسن خلق، اطعام طعام و ريختن خون (قربانى كردن در راه خدا) است». «٢»
٣- در حديث ديگرى از امام صادق عليه السلام آمده است: ما أَرَى شَيْئاً يَعْدِلُ زِيارَةَ الْمُؤْمِنِ إِلَّا إِطْعامَهُ، وَ حَقٌّ عَلَى اللَّه أَنْ يُطْعِمَ مَنْ أَطْعَمَ مُؤْمِناً مِنْ طَعامِ الْجَنَّة:
«من چيزى را معادل ديدار مؤمن نمى‌بينم، جز اطعام كردن او، و هر كس