پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٨ - نكته ماجراى غمانگيز حكمين!

حكميّت انتخاب مى‌شدند نه تنها كار خلافى نبود بلكه عمل به دستور قرآن محسوب مى‌شد امّا چون شرايط لازم در هيچ مقطعى حاصل نشد و طبعا نتيجه، بسيار نامطلوب و تلخ بود گروه نادان به جاى اين كه خود را ملامت كنند به ملامت امام عليه السّلام برخاستند و به جاى اين كه خود را بشكنند به فكر شكستن آينه افتادند.

اشتباه نشود داستان حكمين يك حادثه مقطعى در تاريخ نبود، بلكه چيزى است كه در زمان‌هاى مختلف و حتى در عصر ما تكرار شده و مى‌شود. امر مقدّسى را عنوان مى‌كنند و در زير چتر آن قرار مى‌گيرند سپس برداشت‌هاى غلطى را آگاهانه و ناآگاهانه بر آن تحميل مى‌كنند و آنچه را كه به سود منافع نامشروعشان است برمى‌گزينند.

«عمرو عاص» مكّار و «ابو موسى» ساده لوح نادان در هر زمان اشباه و نظايرى دارند و «صفّين» ها و قرآن بر سر نيزه كردن‌ها و حكميّتها به اشكال مختلف تكرار مى‌شوند كه نتيجه آن، مظلوميت حق طلبان على گونه است.